UTANIYORUM BAŞLIK PARASINI YAZMAKTAN!

Geçenlerde düğünlerimizin trajikomik hikâyesini anlattıktan sonra kimi dostlar neden başlık parasına değinmediğimi sordu. Niye mi değinmedim? Açıkçası ar ettim! Utandım bu topraklarda hâlen böyle bir konunun varlığını dile getirmekten. Ben de biliyorum hâlen bazılarının başlık parası peşinde olduklarını. Başlık parası ifadesi kullanılmadan başka başka isimlerle bilmem kaç kelle altının havalarda uçuştuğunu gayet iyi biliyorum.

Fakat ben istedim ki bu sitede araştırarak dilimiz döndüğünce bilim konuşalım, tarih konuşalım; edebiyat, felsefe yapalım. Fakat nasıl oldu inanın ben de bilmiyorum birden kendimi başlık parasında buldum(!) Esasen birkaç ay öncesine kadar bunda muvaffak olmuştum da; ne var ki insan ister istemez etrafındaki mevzulara da girmek zorunda kalıyor.

Birilerinin binbir türlü sahtekârlıklarla toplumu sömürmesinin önüne belki bir toz zerresi koyarım diye aydın ve kanaat önderi diye geçinen kimi zorba kesimleri yazdım birçok defa. İnsanlar ölüm acıları çekerken birileri gelip karnını doyurmanın derdine düşmesin diye taziyeleri yazdım. Düğünlerde gençler yıllarca borç ödemesin diye bir şeyler karaladım. Birkaç defa faizi ve tefeciliği tarihsel boyutlarına değinerek yazmaya çabaladım ki o insanlar birilerinin çaresizliğine çöreklenmesin diye. Coğrafyamızda yaşanan kimi acılara dilim döndüğünce kalem sallamaya çalıştım. Ve bunlar gibi birçok konuya değinmeye çabaladım. Sadece bu sitede değil, kitaplarımda da sık sık anlatmaya uğraş verdim. Tüm bunları, belki tek bir kişi okusa bile faydalı olurum diye yaptım. Hem de inanın bana, bulunduğum durumlar itibariyle çok zor şartlarda yapmaya çalıştım; yapmaya da devam edeceğim!!!

Ama Allah aşkına bir şeyler değişsin artık!!! Sizler de bir şeyler söyleyin, bir şeyler yapın! Hele ki düşüncesini özgürce yayma imkânına sahip, bedel ödemek zorunda olmayan vicdan sahibi olanlara sesleniyorum! Çarpıklıklara sessiz kalmanın vebali çok ağırdır. Bilhassa bu toprakların gerçek sahiplerinedir sözüm! Bu topraklar için canını feda etmiş ecdadın çocuklarınadır sözüm! Daha kaç can yanmalı ki, alevleriyle aydınlansın memleket?

Kalın sefa ile...